Shri Mataji Nirmala Devi  (Śri Matadźi Nirmala Dewi) spędziła szczęśliwe dzieciństwo w swym rodzinnym mieście Nagpur, gdzie była ulubienicą wszystkich. Większość czasu poświęcała wszelkiego rodzaju grom, tańcom, śpiewom i zabawom z przyjaciółmi. Czasami jednak można ją było znaleźć w jakimś zakamarku domu, samą, zatopioną w medytacji, z twarzą jaśniejącą jakąś wewnętrzną radością. Bardzo wcześnie dowiodła swojego wyrafinowanego smaku muzycznego i artystycznego. Kochała wszystko, co było autentyczne i naturalne. Mała Nirmala spędzała wakacje w aśramie Mahatmy Gandhiego. Brała udział we wszystkich zajęciach aśramu i to jej promieniująca obecność inspirowała Mahatmę: większość aspektów jego filozofii, takich jak właściwy poziom produkcji, moralna uczciwość w życiu społecznym, prostota, czy integracja wszystkich religii zapowiadały kulturę 'Sahadźa'.
     

     
Podczas walki o niepodległość Indii rodzina państwa Salve bez reszty się w nią zaangażowała, narażając się niejednokrotnie na szykany, a nawet tortury. Od 1928 roku (Śri Matadźi  miała wówczas pięć lat) Prasad i Kornelia Salwe często byli przetrzymywani w więzieniu. Mimo to dzieci otrzymały staranne, tradycyjne wychowanie, zabarwione wielką dozą duchowości.

Kiedy nadszedł czas na dalszą edukację, Nirmala wybrała medycynę, chcąc poznać naukową terminologię anatomii i psychologii człowieka. Poszła też w ślady ojca, wraz z nim biorąc udział w zmaganiach kraju w walce o niepodległość. W 1942 roku była przywódczynią studenckiego ruchu, walczącego o wolność kraju.